Wystawy czasowe

Ratusz

Ecce Homo.  Wystawa ze zbiorów Muzeum Częstochowskiego

25.02.2020 – 14.06.2020

Ecce Homo to jeden z wiodących motywów wykorzystywanych w sztuce ludowej oraz sakralnej. Sztuki te obfitują również w inne wizerunki związane z Wielkim Postem. Prezentujemy je na ekspozycji – prawie 60 prac tu zgromadzonych pochodzi z okresu od XIX w. po XXI w. Ich autorami są twórcy znani i uznani w kręgu sztuki ludowej: Stanisław Majewski, Zdzisław Purchała, Józef Kaczmarek, Władysław Sikora, Marian Pikuła, Józef Sobota, Grzegorz Król, Wojciech Nagórski, Marian Mółka i inni. Pokazujemy figurki Fabryki Wyrobów Ceramicznych „Czyn”, obrazy Warsztatu Częstochowskiego, inne sakralne przedstawienia o wysokiej wartości oraz prace Janiny Plucińskiej-Zembrzuskiej. Wśród technik prezentowanych na wystawie znajdziemy: rzeźbę w drewnie, rzeźbę glinianą, płaskorzeźbę, malarstwo na desce, oleodruk, malarstwo olejne.

Kuratorka wystawy: Magdalena Matysiak

Galeria Dobrej  Sztuki
 
06.06.-06.09.2020
WITKACY. Wystawa fotografii Stanisława Ignacego Witkiewicza ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem 

Pawilon Wystawowy

Zmiana ekspozycji

Zagroda Włościańska

Stefan Burdzyński. Częstochowski Nikifor

01.09.2019-21.06.2020

Stefan Burdzyński urodził w 1939 roku w Sułkowie w gminie Krasocin. Z wykształcenia jest technikiem samochodowym, szkołę średnią ukończył w Gliwicach. W Częstochowie mieszka od ponad 40 lat. Malować zaczął 10 lat temu. Jego przygoda z malowaniem rozpoczęła się mimo woli, od wspomnień z dzieciństwa. Ojciec Stefana Burdzyńskiego był kowalem, malarz pomagał mu w pracy. Pewnego dnia zapragnął mieć w domu obraz prezentujący kuźnię. Nigdzie jednak takiego nie znalazł, choć szukał również u lokalnych sprzedawców obrazów. Zlecił jednemu, z Zawodzia, przygotowanie obrazu na podstawie zdjęcie, którym miał się inspirować. Jednak efekt całkowicie go rozczarował, nie była to kuźnia taka, jaką sobie wymarzył. Szukając dalej, trafił do galerii obrazów znajdującej się przy alei NMP. Pani, która ją prowadziła, podjęła się zadania, jednak Stefan Burdzyński musiał przedstawić jej szkic obiektu. Szkic przeniósł na podobrazie, artystka miała wypełnić go kolorem. Przychodził przez kilka miesięcy doglądać prac malarskich. Obraz znów nie spełnił jego oczekiwań, jednak przez ten czas, obserwując artystkę, zapoznał się nieco z etapami tworzenia i postanowił sam zacząć malować. Po namalowaniu kuźni przyszedł czas na przeniesienie na płótno domu rodzinnego. Burdzyński zna go tylko z opowieści, między innymi starszego brata, ponieważ w 1939 roku spalili go Niemcy. Ze wspomnień udało mu się odtworzyć miejsce, w którym się urodził.

Stefan Burdzyński najpierw projektuje na papierze, ołówkiem. Następnie szkic przenosi na płótno. Jego twórczość to połączenie rysunku technicznego i malarstwa. Wraca do miejsc związanych z czasami dzieciństwa, młodości. Stara się odtworzyć oryginalną zabudowę swojej miejscowości, przywołać minione wydarzenia. Często w przenoszeniu swoich wizji na płótno podpiera się wspomnieniami, snami, fotografiami. Jest samoukiem, maluje farbami olejnymi. Jego twórczość jest twórczością naiwną. Brak w niej perspektywy i proporcji. Jest w niej za to bardzo dużo pietyzmu i dbałości o szczegóły. To taki swoisty album przeżyć artysty, bowiem każde miejsce, które maluje, silnie związane jest z jego życiem. Absolutnie zasługuje na uwagę, jest fenomenem na skalę naszego regionu, a być może nie tylko regionu. W zbiorach Muzeum Częstochowskiego nie mamy drugiego takiego artysty, który malowałby w ten sposób i związany był z Częstochową. Wszystkie obrazy namalowane są farbą olejną na płótnie i należą do autora, Stefana Burdzyńskiego. Opisy do obrazów napisał sam artysta. /Ewelina Mędrala-Młyńska/

Kurator wystawy: Agnieszka Ciuk-Koćwin

Rezerwat Archeologiczny

Raków. Z dziejów częstochowskiej dzielnicy

03.03.2020 – 30.09.2020

Współorganizatorzy ekspozycji Archiwum Państwowe w Częstochowie, ISD Huta „Częstochowa”

Impulsem do powstania wystawy, którą pokazywaliśmy do końca lutego br. w Ratuszu, była obchodzona w roku ubiegłym 90. rocznica przyłączenia Rakowa do Częstochowy. Obszar obecnej dzielnicy Raków to dawne Pustkowie Raków i las o tej samej nazwie nad Wartą. Pod koniec XVIII w. w osadzie mieszkało 55 osób (w 9 domach). Późniejszy swój rozwój zawdzięczała wybudowanej w latach 1895–1900 Hucie „Częstochowa”. W rejonie dzisiejszych ulic Okrzei, Limanowskiego i Łukasińskiego powstała kolonia fabryczna, składająca się z domu dyrektora, budynków majstrowskich oraz robotniczych; zbudowano też budynek zwany Pałacykiem Hantkego. Pod względem administracyjnym Raków przez długi czas był wsią należącą do gminy Huta Stara, kolonia fabryczna posiadała ulice, a od roku 1904 elektryczność. Pomoc medyczną zapewniał szpital i ambulatorium Huty „Częstochowa”, działała ochronka (przedszkole) i szkoła przyfabryczna. W osadzie prowadzona była działalność kulturalna (funkcjonował amatorski zespół teatralny, biblioteka, prowadzono odczyty), także sportowa (powstało Rakowskie Towarzystwo Cyklistów, a w 1921 klub piłkarski Racovia – obecnie Raków Częstochowa). W 1910 r. wyodrębniona została parafia Raków, w dwa lata później utworzono cmentarz. Raków, osada fabryczna i zarazem ważny ośrodek przemysłowy, już od początku XX w. miał duży wpływ na życie gospodarcze i polityczne Częstochowy. Niewielka odległość dzieląca te dwie miejscowości wskazywała na to, że wcześniej czy później dojdzie do ich połączenia. 13 III 1928 Rada Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej podjęła uchwałę o zmianie granic Częstochowy; do miasta postanowiono przyłączyć osadę fabryczną Raków i wieś (liczącą 5904 mieszkańców), a także Dąbie oraz grunty majątku Błeszno. Proces przyłączania trwał jeszcze kilka lat. Ostatecznie Raków i Błeszno znalazły się w granicach Częstochowy w roku 1930. Po dokonanych przyłączeniach Raków wraz z Dąbiem utworzyły dzielnicę nr XI, po Śródmieściu była to najludniejsza dzielnica Częstochowy. W latach 30. w dzielnicy działały: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Liga Morska i Kolonialna, koło Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, koło PCK, Organizacja Młodzieżowa Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz drużyny harcerskie. W roku 1933 oddano wiernym kościół św. Józefa. Po roku 1945 wraz z rozbudową Huty powstały osiedla Raków I, Raków II i Raków III, wytyczono aleję Pokoju, którą od roku 1958 kursują tramwaje (do 1971 r. tramwaj jeździł także ul. Łukasińskiego), łącząc Raków ze Śródmieściem, Tysiącleciem i Północą. W 1958 r. utworzono Spółdzielnię Mieszkaniową „Hutnik”. Od 1955 r. działało kino „Hutnik”, a 1967 r. kino „Relax”. W latach 70. powstała trasa szybkiego ruchu z charakterystyczną estakadą na początku al. Pokoju. Od 2001 r. funkcjonuje Centrum Handlowe „Jagiellończycy”. W 2006 r. przy al. Pokoju odsłonięto Pomnik Orląt Lwowskich (wg projektu Szymona Wypycha). W dzielnicy (w Pałacyku Hantkego) działa Miejski Dom Kultury (dawny Zakładowy Dom Kultury Huty „Częstochowa”, później Młodzieżowy Dom Kultury) – z salą widowiskową i pływalnią. W sąsiedztwie stacji kolejowej i wiaduktu przy alei Pokoju znajduje się rezerwat archeologiczny – placówka Muzeum Częstochowskiego; mieści się tu zakonserwowane cmentarzysko z okresu kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza.
Na wystawie pokazujemy szereg materiałów historycznych związanych z Rakowem. Pochodzą one ze zbiorów Muzeum Częstochowskiego, Archiwum Państwowego w Częstochowie, Miejskiego Domu Kultury, Biblioteki Publicznej filia na Rakowie. Szereg cennych historycznych przedmiotów użyczyli redakcja „Głosu Hutnika”, a także prywatni kolekcjonerzy.

dr Juliusz Sętowski

Muzeum Częstochowskie zastrzega sobie możliwość zmian w harmonogramie wystaw

 

Comments are closed.

Muzeum

Muzeum

Muzeum Częstochowskie jest najstarszą instytucją kultury regionu częstochowskiego. Odgrywa istotną rolę w jego życiu społecznym i kulturalnym, wpływa znacząco na tradycję i historię.

Kontakt

Kontakt

Muzeum Częstochowskie
Aleja NMP  47
42-217  Częstochowa
tel. 34 360 56 31
muzeum@muzeumczestochowa.pl