Wystawy czasowe

Ratusz

Raków. Z dziejów częstochowskiej dzielnicy

27.09.2019-09.02.2020

Współorganizatorzy ekspozycji Archiwum Państwowe w Częstochowie, ISD Huta „Częstochowa”

Impulsem do powstania wystawy była obchodzona w roku ubiegłym 90. rocznica przyłączenia Rakowa do Częstochowy. Obszar obecnej dzielnicy Raków to dawne Pustkowie Raków i las o tej samej nazwie nad Wartą. Pod koniec XVIII w. w osadzie mieszkało 55 osób (w 9 domach). Późniejszy swój rozwój zawdzięczała wybudowanej w latach 1895–1900 Hucie „Częstochowa”. W rejonie dzisiejszych ulic Okrzei, Limanowskiego i Łukasińskiego powstała kolonia fabryczna, składająca się z domu dyrektora, budynków majstrowskich oraz robotniczych; zbudowano też budynek zwany Pałacykiem Hantkego. Pod względem administracyjnym Raków przez długi czas był wsią należącą do gminy Huta Stara, kolonia fabryczna posiadała ulice, a od roku 1904 elektryczność. Pomoc medyczną zapewniał szpital i ambulatorium Huty „Częstochowa”, działała ochronka (przedszkole) i szkoła przyfabryczna. W osadzie prowadzona była działalność kulturalna (funkcjonował amatorski zespół teatralny, biblioteka, prowadzono odczyty), także sportowa (powstało Rakowskie Towarzystwo Cyklistów, a w 1921 klub piłkarski Racovia – obecnie Raków Częstochowa). W 1910 r. wyodrębniona została parafia Raków, w dwa lata później utworzono cmentarz. Raków, osada fabryczna i zarazem ważny ośrodek przemysłowy, już od początku XX w. miał duży wpływ na życie gospodarcze i polityczne Częstochowy. Niewielka odległość dzieląca te dwie miejscowości wskazywała na to, że wcześniej czy później dojdzie do ich połączenia. 13 III 1928 Rada Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej podjęła uchwałę o zmianie granic Częstochowy; do miasta postanowiono przyłączyć osadę fabryczną Raków i wieś (liczącą 5904 mieszkańców), a także Dąbie oraz grunty majątku Błeszno. Proces przyłączania trwał jeszcze kilka lat. Ostatecznie Raków i Błeszno znalazły się w granicach Częstochowy w roku 1930. Po dokonanych przyłączeniach Raków wraz z Dąbiem utworzyły dzielnicę nr XI, po Śródmieściu była to najludniejsza dzielnica Częstochowy. W latach 30. w dzielnicy działały: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Liga Morska i Kolonialna, koło Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, koło PCK, Organizacja Młodzieżowa Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz drużyny harcerskie. W roku 1933 oddano wiernym kościół św. Józefa. Po roku 1945 wraz z rozbudową Huty powstały osiedla Raków I, Raków II i Raków III, wytyczono aleję Pokoju, którą od roku 1958 kursują tramwaje (do 1971 r. tramwaj jeździł także ul. Łukasińskiego), łącząc Raków ze Śródmieściem, Tysiącleciem i Północą. W 1958 r. utworzono Spółdzielnię Mieszkaniową „Hutnik”. Od 1955 r. działało kino „Hutnik”, a 1967 r. kino „Relax”. W latach 70. powstała trasa szybkiego ruchu z charakterystyczną estakadą na początku al. Pokoju. Od 2001 r. funkcjonuje Centrum Handlowe „Jagiellończycy”. W 2006 r. przy al. Pokoju odsłonięto Pomnik Orląt Lwowskich (wg projektu Szymona Wypycha). W dzielnicy (w Pałacyku Hantkego) działa Miejski Dom Kultury (dawny Zakładowy Dom Kultury Huty „Częstochowa”, później Młodzieżowy Dom Kultury) – z salą widowiskową i pływalnią. W sąsiedztwie stacji kolejowej i wiaduktu przy alei Pokoju znajduje się rezerwat archeologiczny – placówka Muzeum Częstochowskiego; mieści się tu zakonserwowane cmentarzysko z okresu kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza.
Na wystawie pokazujemy szereg materiałów historycznych związanych z Rakowem. Pochodzą one ze zbiorów Muzeum Częstochowskiego, Archiwum Państwowego w Częstochowie, Miejskiego Domu Kultury, Biblioteki Publicznej filia na Rakowie. Szereg cennych historycznych przedmiotów użyczyli redakcja „Głosu Hutnika”, a także prywatni kolekcjonerzy.

dr Juliusz Sętowski

 

Powroty – wystawa malarstwa Danuty Niklewicz

14.09.2019 – 10.11.2019

Danuta Niklewicz – malarka, projektantka sztuki użytkowej. Mieszka w Warszawie. W latach 1990-2001 pracowała jako projektant dla Krośnieńskich Hut Szkła. Kontakt ze szkłem artystycznym zachęcił ją do zmierzenia się ze sztuką malarską. Od wielu lat zajmuje się twórczością plastyczną, a w malarstwie preferuje technikę olejną i akwareli (wet-wet), tworząc ulotne abstrakcje i impresyjne pejzaże. Należy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików i do Stowarzyszenia akwarelistów Polskich. Swoje prace wystawia podczas wystaw indywidualnych i zbiorowych.

Strefa wyobraźni. Fotografie Cezarego Dubiela

29.08.2019 – 13.10.2019

Na wystawie prezentujemy prace wybitnego artysty fotografika, który nie tylko fotografuje architekturę, krajobrazy, ale tworzy też diaporamy. Od 2008 roku jest członkiem rzeczywistym Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenia Twórców w Warszawie z tytułem AFRP. Od 2012 roku należy również do Pomorskiego Oddziału Stowarzyszenia Marynistów Polskich w Ustce. Od 2015 roku jest członkiem Kapituły Stowarzyszenia Marynistów Polskich. W latach 2007- 2012 działał w Fotoklubie Zamek w Szczecinie. W roku 2013 współtworzył i został pierwszym prezesem stowarzyszenia Fotograficzna Grupa Twórcza Kontur z siedzibą w Szczecinie. W 2012 roku Międzynarodowa Federacja Sztuki Fotograficznej przyznała mu fotograficzny tytuł Artysty FIAP (AFIAP) i jako pierwszemu Polakowi w historii FIAP tytuł Audiovisuelle Artiste FIAP (AV-AFIAP) za osiągnięcia w dziedzinie diaporamy. W lipcu 2013 roku otrzymał tytuł Excellence FIAP – Wybitnego Artysty FIAP za sztuki fotograficzne. W latach 2015–2019 jako pierwszy Polak został wyróżniony honorowym tytułami artystycznymi – kolejno Excellence FIAP Level Bronze, następnie EFIAP Level Silver, EFIAP Level Gold w 2017 roku i ostatecznie EFIAP Level Platinium w 2019. W 2013 roku diaporama Cezarego Dubiela zatytułowana „Kamienie pamięci” została wpisana do Audiowizualnej Kolekcji FIAP będącej międzynarodowym zbiorem najlepszych diaporam na świecie. Jego praca jako pierwsza z Polski znalazła się pośród najlepszych dzieł najwybitniejszych diaporamistów świata. W kwietniu 2013 roku w uznaniu zasług Kapituła Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej nadała mu Złoty Medal za Fotograficzną Twórczość. We wrześniu 2014 roku otrzymał Nagrodę Artystyczną „Pro – Arte” Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego za, jak głosiło uzasadnienie, wybitne światowe osiągnięcia w diaporamie i fotografii. W 2016 roku za diaporamy o tematyce historycznej otrzymał Medal Barwy i Broni oraz tytuł Członka Nadzwyczajnego Koła Żołnierzy 12 Pułku Ułanów Podolskich, a w lutym 2018 roku Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości za Zasługi dla Fotografii Polskiej. W roku 2015 został przez Ministra KiDN odznaczony Brązowym Medalem Gloria Artis. Dwukrotnie nominowany do Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina za lata 2014 i 2015. Startuje z powodzeniem w międzynarodowych konkursach odbywających się pod patronatem światowych organizacji fotograficznych. Zdobył łącznie blisko 300 nagród w Polsce i 49 krajach świata. W swoim dorobku ma 9 wystaw indywidualnych i około 400 zbiorowych i pokonkursowych w 66 krajach na wszystkich kontynentach.

Galeria Dobrej  Sztuki

Wystawy prac Andrzeja Desperaka „Mała retrospektywa. Rysunek, malarstwo, grafika”

GALERIA WEJŚCIÓWKA

 Prace Anety Herbuś /27.09.2019 – 31.10.2019/

Aneta Herbuś, od 10 lat związana z Centrum Obsługi Inwestora w Urzędzie Miasta Częstochowy, jest także wykładowcą w Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach. Jest wielbicielką rockowych brzmień i dobrych książek. Jakby tego było mało, w wolnej chwili maluje akrylami. Traktuje to jako odskocznię od codziennej gonitwy i relaks po ciężkim dniu. Sama nie wie, kiedy hobby zmieniło się w pasję, bez której nie wyobraża już sobie życia.
Nie ogranicza się do jednej techniki i jednego stylu. Dutch pour painting, dip painting i abstrakcyjne pejzaże szczególnie ją fascynują. Kolorystyka jej prac jest bardzo urozmaicona, artystka lubi eksperymentować. Nie pozwala, żeby format ją ograniczał. Używane przez nią techniki doskonale sprawdzają się przy przeróbkach mebli i tworzeniu dekoracji, co sprawia, że wnętrze domu zmienia się nie do poznania i nabiera artystycznego wyrazu.
Prezentowane w Galerii Wejściówce obrazy są ekspresyjne. Przedstawiają zabawę ze sztuką. Odbiorca może odnieść wrażenie, jakby oglądał galaktyki stworzone pod wpływem chwili.

GALERIA WEJŚCIÓWKA to projekt, do którego zapraszamy zdolnych artystów. Pokazują oni swe prace w kilku miejscach równocześnie – w Galerii Dobrej Sztuki Muzeum Częstochowskiego, w redakcji Gazety Wyborczej i w Cafe Skrzynka.

Pawilon Wystawowy w Parku Staszica

7 Dywizja Piechoty. Zapomniani Bohaterowie 1939 – OTWARCIE WYSTAWY 31.08.2019 / sobota / godz. 17.00 

31.08.2019 – 19.01.2020


7 Dywizja Piechoty była jedną z wielu jednostek Wojska Polskiego, które od pierwszych minut II wojny światowej podjęły walkę z niemieckim Wehrmachtem. Otrzymane zadanie prowadzenia działań opóźniających na kierunku częstochowskim sprawiło, że dywizja dowodzona przez gen. bryg. Janusza Gąsiorowskiego stanęła niemal samotnie na drodze potężnego uderzenia głównych sił niemieckiej 10. Armii, w tym dwóch dywizji pancernych (1 i 4), czterech dywizji piechoty (4, 14, 31 i 46), a następnie także dwóch dywizji lekkich (2 i 3). W okresie 1–4 września 1939 r., opóźniając wielokrotnie przeważające siły nieprzyjaciela, 7 Dywizja Piechoty stoczyła ciężką bitwę w rejonie Częstochowy, która dzieliła się na trzy fazy:

– 1 września – walki opóźniające oddziałów wydzielonych pod Krzepicami, Kłobuckiem, Pankami, Truskolasami, Wręczycą Wielką, Lublińcem, Taniną, Lisowem i Boronowem,
– 2 września – całodzienna obrona pozycji opóźniającej „Częstochowa”,
– 3–4 września – bitwa pod Janowem, w tym m.in. walki pod Dębowcem, Zrębicami, Janowem, Złotym Potokiem, Siedlcem, Lelowem i Borzykową, zakończona rozbiciem części dywizji i wzięciem do niewoli jej dowództwa.

Ofiarna walka 7 Dywizji Piechoty w rejonie Częstochowy, okupiona liczbą blisko 800 poległych, ponad 1500 rannych oraz ok. 3000 wziętych do niewoli, zgodnie z planem przyczyniła się do opóźnienia niemieckiego natarcia w kierunku Warszawy. Z okrążenia pod Janowem przebiła się ponad połowa sił dywizji. Jej żołnierze walczyli następnie w obronie Kielc, toczyli boje pod Barakiem, Puławami, Tomaszowem Lubelskim i Warszawą, a po krwawej bitwie w lasach pod Ciepielowem stali się ofiarami jednej z największych niemieckich zbrodni wojennych dokonanych na jeńcach polskich w 1939 r.

Eksponaty prezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji Muzeum w Tarnowskich Górach, Muzeum Ziemi Wieluńskiej, Muzeum Śląskiego Września 1939 Roku w Tychach, Muzeum Częstochowskiego, Stowarzyszenia Historycznego Reduta Częstochowa oraz kolekcjonerów prywatnych.

Sponsorzy: Zygmunt Rolat – Honorowy Obywatel Częstochowy, Alan Silberstein, Włodzimierz Chwalba – Prezes Metal Union Sp z o.o.

PATRONAT: Radio Fiat, TVP3 Katowice, TV Orion, Wyborcza.pl Częstochowa, wCzestochowie.pl, Gazeta Częstochowska, Nad Wartą magazyn, czestochowskie24.pl

 

Zagroda Włościańska

Stefan Burdzyński. Częstochowski Nikifor – otwarcie wystawy: 1 września 2019, godz. 17.00

Stefan Burdzyński urodził w 1939 roku w Sułkowie w gminie Krasocin. Z wykształcenia jest technikiem samochodowym, szkołę średnią ukończył w Gliwicach. W Częstochowie mieszka od ponad 40 lat. Malować zaczął 10 lat temu. Jego przygoda z malowaniem rozpoczęła się mimo woli, od wspomnień z dzieciństwa. Ojciec Stefana Burdzyńskiego był kowalem, malarz pomagał mu w pracy. Pewnego dnia zapragnął mieć w domu obraz prezentujący kuźnię. Nigdzie jednak takiego nie znalazł, choć szukał również u lokalnych sprzedawców obrazów. Zlecił jednemu, z Zawodzia, przygotowanie obrazu na podstawie zdjęcie, którym miał się inspirować. Jednak efekt całkowicie go rozczarował, nie była to kuźnia taka, jaką sobie wymarzył. Szukając dalej, trafił do galerii obrazów znajdującej się przy alei NMP. Pani, która ją prowadziła, podjęła się zadania, jednak Stefan Burdzyński musiał przedstawić jej szkic obiektu. Szkic przeniósł na podobrazie, artystka miała wypełnić go kolorem. Przychodził przez kilka miesięcy doglądać prac malarskich. Obraz znów nie spełnił jego oczekiwań, jednak przez ten czas, obserwując artystkę, zapoznał się nieco z etapami tworzenia i postanowił sam zacząć malować. Po namalowaniu kuźni przyszedł czas na przeniesienie na płótno domu rodzinnego. Burdzyński zna go tylko z opowieści, między innymi starszego brata, ponieważ w 1939 roku spalili go Niemcy. Ze wspomnień udało mu się odtworzyć miejsce, w którym się urodził.

Stefan Burdzyński najpierw projektuje na papierze, ołówkiem. Następnie szkic przenosi na płótno. Jego twórczość to połączenie rysunku technicznego i malarstwa. Wraca do miejsc związanych z czasami dzieciństwa, młodości. Stara się odtworzyć oryginalną zabudowę swojej miejscowości, przywołać minione wydarzenia. Często w przenoszeniu swoich wizji na płótno podpiera się wspomnieniami, snami, fotografiami. Jest samoukiem, maluje farbami olejnymi. Jego twórczość jest twórczością nawiną. Brak w niej perspektywy i proporcji. Jest w niej za to bardzo dużo pietyzmu i dbałości o szczegóły. To taki swoisty album przeżyć artysty, bowiem każde miejsce, które maluje, silnie związane jest z jego życiem. Absolutnie zasługuje na uwagę, jest fenomenem na skalę naszego regionu, a być może nie tylko regionu. W zbiorach Muzeum Częstochowskiego nie mamy drugiego takiego artysty, który malowałby w ten sposób i związany był z Częstochową. Wszystkie obrazy namalowane są farbą olejną na płótnie i należą do autora, Stefana Burdzyńskiego. Opisy do obrazów napisał sam artysta. /Ewelina Mędrala-Młyńska/

Kurator wystawy: Agnieszka Ciuk-Koćwin

Rezerwat Archeologiczny

Wino w starożytnym Sudanie 

18.05.2019 – 31.10.2019

Wystawa z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu przedstawia historię uprawy winnej latorośli w Sudanie (starożytnej Nubii), funkcjonowanie tłoczni wina, produkcję lokalnych amfor na wino oraz wymianę handlową i transport amfor z winem z terenów położonych nad Morzem Śródziemnym do Nubii w okresie meroickim, postmeroickim i chrześcijańskim, czyli od II w. p.n.e. do XIV wieku n.e. Kurator wystawy: dr Dobiesława Bagińska.

Muzeum Częstochowskie zastrzega sobie możliwość zmian w harmonogramie wystaw

 

Comments are closed.

Muzeum

Muzeum

Muzeum Częstochowskie jest najstarszą instytucją kultury regionu częstochowskiego. Odgrywa istotną rolę w jego życiu społecznym i kulturalnym, wpływa znacząco na tradycję i historię.

Kontakt

Kontakt

Muzeum Częstochowskie
Aleja NMP  47
42-217  Częstochowa
tel. 34 360 56 31
muzeum@muzeumczestochowa.pl